Отворането на дискусията кой я контролира Народна партия го оценувам като одамна задоцнет процес, въпреки че некои от последните медиумски изказвания и писания по-директно ги обяснуваат нещата во таа насока, како що забележува и Александър Дащевски. На сите ни е добро познат ставот на Любчо Георгиевски от 2006 (кога Никола Груевски я освои властта во Република Македония) дека не иска зам. министерски места, но ке се задоволи и со места во вториот ешалон:
"Од ВМРО-Народна партија велат дека се во тек преговори на лидерско ниво. Тие не бараат заменички министерски места, но очекуваат да добијат директорски места на јавни претпријатија и на други државни органи за кои сметаат дека можат да понудат квалитетни решенија." (Извор: Дневник, 5 септември 2006)Не знам за какви квалитетни решения става въпрос, очевидно Любчо е во некакво бунило, но додека неговите кадри все още са на позиции и послушно молчат за сите обществени теми, во последните неколку години от коментаторот, анализатор (како що се нарекува) и неформален политик, Любчо, не слушаме нищо друго освен федерализация, размена на население, промоция на името "Северна Македония", и от неодамна и повлекуване на цървени линии за гарантиране на македонскиот идентитет и язик:
"Секој што се занимаава со политика, треба и политички да се жртвуваа, вели Георгиевски. Според него, Република Македонија, во ОН треба да го осигура македонскиот идентитет и македонскиот јазик, а се друго е техничко прашање. Тоа е нашата црвена линија, вели Георгиевски." (Извор: Инпрес, 16 февруари 2010)Затоа мислам дека Дащевски точно проценува дека: "Неговата идеолошка матрица, исто така, не е многу блиска до десната, а уште помалку до вмровската ориентација.", но тука има неколку
многу важни финеси:
Първо, наместо Обединетите на Любе Бошковски да се занимаваат со тоа кой на кого е противник, наместо да се грижат за соработката между ДПМНЕ и НП, таа би требало да се интересираат кои партии соработуваат со нив.
Второ, причините за политичкиот успех не е заради прилив (без значение дали е мал или огромен) на членство ваму или таму, кое може я би покажува природната характерна черта на лугьето дека от незадоволство не знаат каде да одат.
Трето, освен емоционални критики кон Груевски, до сега Любе Бошковски не покажа ВМРО-овски став и политическа тежест по ключовите теми за сегашноста и иднината на Република Македония. От неговата партия не слушнахме възражения против секойдневната анти-българска реторика, против фабрикуваните съдебни процеси срещу проявени македонски Българи, против фалшификациите во историята, против енциклопедията на МАНУ и въобще негови насоки за нормализация на односите со България и другите съседи.
Четвърто, за спорот со името (според мене сублимат на сите по-горе казани проблеми, а свързани со идентитетот и язикот), от него не чувме конкретно, не мора правилно, поне оригинално, предложение, туку само празни декларации дека неговата партия има ясен став, дека знае и може да го реши тоа. Но, какво се получи? Когато беше во фокусот на медиите, той всъщност срамежливо и премолчано се доближи до ставовите на Груевски, и затоа значително падна неговиот рейтинг и се стиши неговиот медиумски глас по таа и други многи важни теми, от важност и значение и за държавата, па и за неговата партия от политички аспект.
Конечно, ако некоя нова партия иска да направи политически успех, без значение дали е Любе или друг, ке мора да покаже дека тази партия има ясна и конкретна, строго дефинирана идеолошка матрица, ке мора да испрати ясни политически послания и да си привлече политически партньор(и) на равноправна основа внатре во Македония и извън нея. Принципите на той успех ги гледам во
посланието на Гладстон - "Македония на Македонците", во гражданското устройство на Република Македония, почитуването на човешките права, изучаването на обективна история и реалното разчистване с комунистическите практики преди (и след) 1990.
Автор
Тема: Народна vs Бошковски vs ДПМНЕ (Прочитано 48176 пати)