Штампај

Ве молиме пријавете (login) или зачленете се (register).
1 час 1 ден 1 недела 1 месец Засекогаш
Пријавете се со корисничко име, лозинка и должина на сесија

[disidente]

Наталија Ивчева: Од формирањето па се до ден денес власта не прислушкува!

Интервју со Наталија Ивчева, висок функционер на Обединети за Македонија, во време кога лидерот Љубе Бошковски е во притвор. Таа одговара на многу прашања за состојбите во земјава, како и натамошните активности на ОМ.

Каков е вашиот впечаток од досегашниот тек на судењето на Бошковски?

Наталија Ивчева: Нашиот став го кажавме уште од првиот ден на апсењето на Претседателот на Обединети за Македонија, дека станува збор за монтиран политички процес со цел деградирање на личноста на г. Бошкоски и уништување на партијата Обединети за Македонија. И пред почнувањето на судскиот процес како и самиот тек на судската постапка беше проследена со низа пропусти, се одреди притвор без основ, во текот на судската постапка не се потврди ни една точка од обвинението што го потврди нашиот став.

Дали се сомневате дека можеби и Вие бевте прислушкувани, како и Вашиот лидер Брат Љубе?

Наталија Ивчева: Не се сомневам, знам дека од прв ден од кога ја формиравме партијата па и до денес сме прислушувани, затоа што единствена опасност,(а и со сите овие дејствија и самите потврдија), на ДПМНЕ е Обединети за Македонија.

За тоа имаме и докази кои ќе ги приложиме подоцна пред јавноста.

Во врска со ова прашање ќе се задржам само на некои моменти. Зарем не е симптоматично тоа што во годината кога се предвидуваа предвремени парламентарни избори, половина од буџетот на МВР беше распределен на УБК со цел модернизирање на опремата за прислушкување и следење, за кои што сеуште се плаши директорот на УБК да приложува Извештаи за работата на УБК и потрошените пари на граѓаните , кој со закон е обврзан да ги доставува квартално до Собраниската Комисија за надзор над работата на УБК.

Ние со факт знаеме дека г. Талат Џафери, инаку член на коалиционен партнер на Власта, во собраниската комисија поседува безбедносен сертификат , а пред јавноста се шпекулираше дека не го поседува, па се добиваше на време за да го добие, што актуелното раководство на МВР и УБК целата постапка за утврдување на следењето и аплицирањето на ПИМ го фрла во сенката на транспарентност.
Имено, ваквите постапки укажуваат на злоупотреба на Власта врз службите посебно на МВР и УБК.

Во врска со приведувањето на г. Бошкоски ,  истиот ден излегува портпаролот на МВР Иво Котевски изјавува дека г. Бошкоски уште два месеца пред почеток на кампања е прислушуван, се прашуваме, зошто? Делото  за кое неосновано го теретат е  за нелегално финансирање на кампања, а кампањата почнува после 2 месеца, додека   г. Бошкоски го апсат во тек на кампања, да потсетиме кампањата не завршува со денот на избори,  ПРЕСЕДАН И АПСУРД.

Другиот момент кој треба да се истакне е играта на МВР со барањето на Претседателот г. Тито Петковски на Собраниската Комисија за контрола на УБК,  да се влезе во УБК. Зошто ако се се спроведувало по закон сеуште не се дозволува  пристап до информациите кои треба да се разјаснат. Дури денес се направи еден чекор со голњмо инсистирање конечно да се договорат о да донесат одлука да одат сите членови на Комисијата.

После толкав период ,денес  ќе се достави до министерката за внатрешни работи барањето за да  одреди датумкога ке може Комисијата да влезе во УБК.  Повеќе од доволен период во кој може цела документација  да се  уништи. Во меѓувреме министерката дава изјави дека г. Бошкоски не бил прислушуван, со што удрија уште една дамка на нивната паника и не подготвеност да се одбранат за монтирањето на овој процес, па почнаа сами на себе да си противречат( тука мислам на првичната изјава на порпаролот Иво Котевски).

И што треба повеќе да се зборува или да се објаснува , нивните постапки ги даваат одговорите на сите прашања, како работи и дали се злоупотребува Управата за државна безбедност за партиски и лични интереси, а не затоа што е наменета,  итн... итн.

 

Бидејќи тврдите дека сте прислушкувани, дали можеби било за да се осуети моќта на ОМ за време на изборите, а со тоа вашата конкурентска партија од власта да ги добие изборите?

Наталија Ивчева: Апсолутно, да!

Стравот на ДПМНЕ не е во активностите на левите партии, стравот,  и покрај нивните негирања  за огромниот одлив на членството од ДПМНЕ во Обединети за Македонија, беше и сеуште е од Обединети за Македонија.

За време на изборите,  сите раположливи државни ресурси ги искористија против Обединети за Македонија,  за да направат невиден фалсификат  и да успеат во намерата- Обединети за Македонија да не биде парламентарна партија, а сега од апсењето на лидерот Бошкоски па досега , продолжуваат со сценарио за уништување- претопување, односно  бришење од политичката сцена на Обединети за Македонија.

 

Дали верувате дека се појави заштитениот сведок:

Наталија Ивчева: Не. За жал нашите информации се дека заштитениот сведок не ја напушти странската држава и нема дојдено во Македонија , а наводниот заштитен  сведок кој се појави беше полициски уфрлен службеник,  кој одговарал само врз основа на инструкциите кои му ги посочиле инволвираните во ова сценарио.

Кога станува збор за тој фамозен  заштитен сведок мораше да направат сценарио да се  појави, затоа што првично како што сите знаеме неговото сведочење беше сведено на една обична пишана изјава.

Под притисок на јавноста затоа што тој сведок е клучен и не може неговото сведочење да се базира само на писмена изјава, се закажа рочиште на кое тој ,,зашитен сведок,, ќе се појави.

Целта од прв момент е  јасна, дека г. Бошкоски мора да биде осуден и да се спречи неговото политичко делување, затоа што ако земете предвид незаконско финансирање на изборна кампања за кој неосновано го теретат, ама еве  ќе го земеме како такво, треба евентуално да се поведе  прекршочна постапка.

Затоа смислено за да има основ се додадоа и други точки, за да имаат оправдување пред јавноста за мерката притвор.(На пр.  злоупотреба на службена должност- функцијата Претседател на партија не е службена должност)

А што се однесува до тој  заштитен сведок се поставуваат многу прашања кои остануваат  без одговор. Основното е како и врз основа на кои околности тој го добива статусот заштитен сведок, според одредбите на Законот треба да се води посебна постапка за да се утврди фактичката состојба и другите околности за да едно лице да биде  заштитен сведок.

Овој сведок немаше никаков основ да биде заштитен. Јавноста беше исклучена,  исто така неосновано,  затоа што кога има видео снимка со црно бел заматен екран,  променет глас, зошто да се исклучи јавноста или меѓународните набљудувачи кои го следат целиот процес.
И бројни други аргументи кои го оправдуваат сомневањето не само на нас, туку и на целата јавност дека на рочиштето се појави некој кој беше уфрлен од полиција и тој ден доби работна задача да глуми заштитен сведок.

Се ова не личи на ништо друго освен многу лошо изведен филм под режија на МВР и судска продукција. Но за жал филм кој чини многу .

Како што кажа во завршниот збор Претседателот Бошкоски, тој за жал секогаш е жртва и на еден и на друг систем, но неговата невиност секогаш се докажувала така ќе биде и овој пат. Нашата иницијатива  за Декларацијата која до сега е потпишана  од поголем број  политички партии се однесува токму за крај на ваквите монтирани процеси мотивирани  со политичка позадина за политички реваншизам, и сите актери кога тогаш без исклучок, ќе одговараат.

 

На судењето, адвокатите рекоа дека постои можност заштитениот сведок да е уфрлен од страна на полицијата и го наместил Бошковски, каков е вашиот став за ова?

Наталија Ивчева: И во предходниот одговор веќе го дадов моето мислење,мојот став  е дека лицето беше уфрленоод страна на полицијата што тој ден имаше доделено улога на  заштитен сведок . Го прочита тоа што му го напишале, а на сите други прашања одговорите му се сведуваа на тоа дека не се сеќава, а таму каде на своја рака решил да одговори , кажаното не соодвествува со изјавите и доказите на МВР.
Не би сакала понатаму  да навлегувам во дел кој е под ингеренциии на адвокатскиот тим на одбраната и кои се најадекватни да дадат одговори на прашањата повзани со процесот.

Дали би коалицирале со сите десничарски партии, како на пример ВМРО-НП, Достоинство и други во фронт против Груевски

Наталија Ивчева: Првенствено за нас, Обединети за Македонија, е Пресудата на 29 Ноември, и претежно сите активности во овој период ни се насочени кон тоа, се надеваме дека со сите пропусти до сега на крај од постапката при носењето на Пресудата . судството ќе ги побие сите сомневања дека работи по налог и дека имаат наредба да го осудат г. Бошкоски, а дека судската постапка мораа да ја реализираат за пред јавноста да се види дека има рочишта , да можеа МВР ќе ја прочитаа Пресудата  уште и кога неосновано го приведоа.
Но сепак се надеваме  дека барем на крај судството ќе покаже дека не е без кичма и нема да дозволи да биде скршено, ќе докаже дека е независна власт, и ќе донесе правична пресуда односно ОСЛОБОДИТЕЛНА ПРЕСУДА за Претседателот на Обединети за Македонија  г. Љубе Бошкоски.

Во врска со вашето прашање  за коалицирањето со останатите десничарски партии, тоа е завршена работа и тоа ќе биде најјсилната коалиција. Коалиција на вистинските десничарски демохристијански партии со реално спроведување на демохристијанската политика , како темел на идеологијата на историското ВМРО.

Нејзиното окончување ќе се случи брзо по објавувањето на Пресудата.

 

Дали е можна заедничка битка со СДСМ против оваа власт?

Наталија Ивчева: Во битката против оваа неморална и ненародна владеачка гарнитура Обединети за Македонија како што и самото име ни сугерира, го продолжува патот кој го трасираше нашиот лидер Љубе Бошкоски, рушење на овој диктаторски режим, кој ја води Република Македонија во амбис.

 

Кои се наредните чекори на Обединети за Македонија, додека лидерот е во притвор?

Наталија Ивчева: Обединети за Македонија се формираше и за многу кратокпериод стана политички фактор во државата, не станува збор за партија која се појавува на избори и исчезнува.

Без  оглед на сите тортури, без оглед на притисоците, обидите за внатрешни расколи, обиди за превземања на партијата од личности кои имаат задача да ја згаснат  партијатаи слични дејствија кои секојдневно се вршат врз членовите и врз партијата Обединети за Македонија, тие обиди ќе останат само нивна пуста желба.

Обединети за Македонија  нема да згасне и да престане да постои, туку напротив ќе биде одлучувачки политички фактор на политичката сцена во државата.

Наш единствен лидер останува и секогаш ќе биде Љубе Бошкоски.

Што се однесува  до понатмошните чекори конкретно во овој момент неможам да потенцирам ништо од причина што како што веќе кажав предходно, за нас првенствена и најважна  е слободата на нашиот лидер.

После Пресудата,Обединети за Македонија веднаш  почнуваат политичка офанзива, со ново преструктуирање и со нова реорганизација!

[Anton]

http://www.plusinfo.mk/mislenje/415/Intervju-so-Ljubcho-Georgievski-poraneshen-premier-VLADATA-VODI-GRUBA-I-GLUPAVA-NACIONALISTIChKA-POLITIKA

 
Интервју со Љубчо Георгиевски, поранешен премиер:
ВЛАДАТА ВОДИ ГРУБА И ГЛУПАВА НАЦИОНАЛИСТИЧКА ПОЛИТИКА!
Љубчо Георгиевски

Прочитано: 616
пред 54 минути
Сподели со твоите пријатели!7
Останатo од Љубчо Георгиевски

1. По речиси едногодишна пауза, медијаторот Метју Нимиц во Њујорк ги собра преговарачите во македонско-грчкиот спор за името, Зоран Јолески и Адамантиос Васикалис, каде Нимиц по двете одделни средби најави посета на регионов. Кое е вашето гледиште - дали овој преговарачки стимул во рамки на деценискиот спор, од кој зависи интеграцијата на Македонија во НАТО и во Европската унија (ЕУ), може да означи пресвртна точка во процесот, особено во контекст на пресудата на Меѓународниот суд на правдата во Хаг?
- Не е спорно дека со Грција сега тешко е да се разговара, во ситуација кога има експертска влада, и уште понеспорно е тоа што по следните избори преговорите дополнително ќе се усложнат ако победи Андонис Самарас. Проблемот е во тоа што кога во Грција имаше „помеки“ влади, како оваа последната на Јоргос Папандреу, нашата страна не направи никаков посебен напор да влезе во решавање на проблемот.
Значи, не е спорно дека Грција купува време, спорно е што од македонска страна, како владата така и претседателот на државата, купуваат време, и како што можам да видам, имаат намера цел овој мандат така да го истераат. Целиот проблем што основните државни функционери како да не сакаат да сфатат дека земјава е таа од чии рамки треба да произлегуваат иницијативите, затоа што кога меѓународната заедница ги даваше иницијативите, ние се правевме дека не го разбираме проблемот. Затоа, начинот на кој владата и претседателот се однесуваат кон ова прашање е тотално неодговорен, бидејќи се интересираат само за сопствениот мандат, а по тој мандат, всушност, земјава ќе биде во потешка состојба отколку претходно.

2. Ако можеме да разбереме зошто Грција купува време во однос на ова прашање - финансиска криза, социјални немири, предизборен период, а на крајот на краиштата, ништо не губат со статус-кво состојбата околу процесот на преговори за името, тогаш зошто Македонија купува време? Што добива, а што губи со тоа?
- Едноставно, луѓето што треба да го затворат спорот не се на потребното ниво на лична одговорност. Едноставно, тие сметаат дека треба да си ги завршат мандатите без нивното име да остане нечисто за историја. Притоа, само дополнително го компликуваат процесот, со тоа што името го ставаат како адут во предизборните кампањи и програми, па така настанаа херои и предавници. Така што, јас сум песимист дека ова државно раководство ќе го реши проблемот. За жал, тоа го има прочитано и меѓународната заедница и ние сега сме оставени да возиме во лер. Пораката до нас е многу јасна, прецизна, сурова, а таа гласи дека државава мора да направи компромис и тој што не го сфатил тоа, не треба да се занимава со политика.

3. Дали евентуален расплет на оваа ситуација е во „наметнато решение“, како што впрочем се затворија речиси сите „големи прашања“ на Балканот?
- Наметнато решение во овој случај може да има само ако двете страни се договорат некаква арбитража да пресече. Меѓународната заедница можеби ќе ја прифати таа улога, но тоа треба да го дозволат страните во спорот. Сепак, ние практично сме изолирана држава, не само затоа што немаме чести средби на високо ниво, туку поради тоа што не сме во меѓународните организации, додека сите наши соседи се таму. Мислам дека битните држави од ЕУ воопшто не ги интересира дали Македонија ќе влезе во Унијата, дури мислам дека посилно е лобито кое е незаинтересирано да се занимава со „македонското прашање“. Што се однесува до САД, пак, се уште е сериозно заинтересирана Македонија да влезе во НАТО, но до одредено ниво, без да си ги нарушува односите со Грција. Впрочем, имаме две јасни позиции, и од НАТО и од ЕУ дека Македонија мора да направи компромис.

 ГРУЕВСКИ ЈА ГУБИ КОНЦЕНТРАЦИЈАТА

4. Кога веќе го споменавте усогласениот став на НАТО и на ЕУ, премиерот Никола Груевски во неодамнешно интервју го поистоветува со ставот на Грција, од каде се повлекува паралела дека ако Грците се против нас, исто така и НАТО и ЕУ се против нас. Во однос на тоа, дали имате чувство дека Груевски дефинитивно му објави војна на светот, условно кажано, откако веќе се конфронтираше со еврокомесарот Штефан Филе?

- Жалам што попушта концентрацијата на државната структура на Македонија, посебно на премиерот, што се гледа од речникот кон дел од меѓународната заедница. Ние досега сме можеле да извлечеме поуки од времето кога состојбата во Македонија беше посложена и тогаш се покажа дека таквиот речник кон Западот не функционира. Такви примери имаме барем уште петнаесетина, кои се актуелни или беа актуелни минатите години, кои докажаа дека тоа само ја заострува политиката кон земјава. Со таков речник ништо не може да промените, туку може само да предизвикате иритација.
Оттаму, се додека со детски игри заобиколуваме да влеземе во сериозни разговори за компромис, ќе добиваме шлаканици „од надвор“. Кога јас бев премиер, ние немавме притисок дека треба трајно да го смениме името, за да влеземе во НАТО и ЕУ, туку тоа можевме да го направиме под привремената референца. Затоа, морам да напомнам дека 99 отсто од вината што грчката страна го смени ставот дека Македонија не може под ФИРОМ да се интегрира е кај оваа влада, со промена на имињата на аеродромот, стадионот... Не ми личи дека за ова е криво интервјуто на Бранко Црвенковски во Катимерини.

5. Покрај спорот за името, ЕУ преку Европската комисија забележа на многу области како пречки на патот кон Европа, меѓу кои администрацијата, судството, медиумите, демократија...
- Факт е дека одредени проблеми со судството се влечат одамна, меѓутоа што се однесува на другиот дел од демократијата - состојби во медиумите, на планот на човекови права, пресметка со опозицијата, говори дека очигледно вистинските принципи на демократијата не се многу својствени за актуелната влада.

6. Ја испуштате администрацијата, која несомнено е гласачка база на секои избори.
- Да, начинот на кој се вршат вработувањата е тој. Нема да ме изненади доколку оценките во овие области се повеќе се влошуваат од извештај до извештај, па и да се реши името, излезат некои други проблеми, кои сами ќе ги создадеме. Секако, во последните две години демократската слика на Македонија е доста нарушена.

ПОВЕЌЕ ГЛАСАЧИ, ОТКОЛКУ ГРАЃАНИ?!

7. Имено, Вие прв ја исфрливте во јавност тезата дека пописот пропадна за да не излезе на виделина дека избирачкиот список е фиктивен и неверодостоен. Може ли подетално да го образложите тоа?
- Ова здружување на ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ едногласно да го откажат пописот ме наведува на тоа дека двете партии се уплашиле од тоа што го виделе во бројките. Ние имаме милион и осумстотини илјади гласачи на два милиони и стотина илјади граѓани. Самото тоа е нелогично и несразмерно. Ако на тоа го додадете новиот попис, без сомнение ќе се покажеше дека избирачките списоци се неточни. Во прилог на тоа ако го додадете процентот на гласање, ќе испадне дека на изборите имало повеќе гласачи отколку реално народ. Тоа значи дека на изборите масовно се полнеле кутиите.
Тоа е едната димензија, а втората димензија околу пописот е тоа што македонската страна ќе требаше да си го признае поразот на националната политика, што посебно ќе се видеше кај Македонците-муслимани. Јас можам да ви гарантирам, без никаква изворна информација, дека од оние 50-60 илјади Македонци-муслимани, кои се попишуваа, денеска ако има само 10 илјади што се попишуваат како Македонци ние треба да бидеме среќни. А тоа е резултат на оваа груба агресивна и глупава национална политика која ја води оваа влада. Една структура која беше дел од нашиот народ, со оваа политика ги направивме Албанци и Турци. Јас сум убеден дека бројката на Албанците се движи кон 30 проценти и ако е така, треба тоа да го знаеме, а не да живееме во илузија.

8. Своевремено важевте за најголем поборник на лустрацијата, која ќе се одвива топло-ладно. По случаите со Трендафил Ивановски и професорот Владимир Милчин, последни на лустрациски тапет беа Ѓунер Исмаил и Љубомир Фрчкоски, но во последен момент спасија жива глава. Според вас, дали овој процес ја загуби својата смисла и основна фунцкија?
- Се уште сметам дека треба лустрација во Македонија, но се забележува црно-бело лустрирање. До денес не го видов она што посебно ме интересира. Мене не ме интересира кој во СДСМ бил кодош, туку во ВМРО-ДПМНЕ. Значи, некој тие ги заштитува. Тие луѓе сега ќе бидат полесни за контрола.

9. Во последно време, пак, се залагате за посилно буџетско финансирање на политичките партии, испровоцирани од апсењето на вашиот поранешен сопартиец, Љубе Бошкоски, кој според пресудата, нелегално примил 150.000 евра за финансирање на кампањата. Сметате дека дека тоа ќе ги затвори корупциските канали при партиското финансирање?
- После Хаг, јас односите со Бошкоски ги заладив. Ако ме прашате мене, тоа не е човек кој го красат особени морални и етички способности, но независно од тоа, јас на ниеден политички противник не му ја посакувам неговата казна, пред се од принципиелни причини. Ако сите политичари работеле со кеш, а вие само еден затворате, тоа е лицемерно. Еве, ќе ви дадам само еден пример - земете ги пријавените пари на партиите што легално се потрошени и земете ги само автобусите за време на митинзите во кампањата. Тогаш, ќе видете дека со легалните пари само автобусите не можат да се платат, што значи дека некој останатите трошоци ги покрива со кеш. И тоа е норма во македонскиот политички живот, која произлегува од финансирањето на партиите во буџетот. Затоа, јас се залагам и три пати да се заострат казните за финансирање со кеш на политичките партии, ама мораме да сфатиме дека дефинитивно партиите треба соодветно да се финансираат од буџетот. Вака, тоа финансирање е минимално и партиите се оставени на други извори. Штом партијата бара донација од бизнисот, дури и нека е легална, таа партија е врзана за тој бизнисмен.
Според мене, буџетската ставка за финансирање на партиите не треба да биде помала од 5 милиони евра, која ќе се подели во одредени критериуми - број на пратеници, градоначалници, советници... Помалите партии можат да поминат со 150 илјади евра, но големите партии без милионче не можат да направат добра кампања.


ПОБЛИСКУ СМЕ ДО СДСМ, ОТКОЛКУ ДО ВМРО-ДПМНЕ

10. Во јавноста некако постои впечаток дека поактивен сте вие со вашите изјави и интервјуа, отколку ВМРО-Народна партија, чиј почесен претседател сте вие. Оваа партија по изборите на петти јуни се врзуваше со неколку коалициски опции, меѓу кои трет блок, со Достоинство и ОМ, како и левичарско-десна коалиција, како што сами најавивте со СДСМ. Со кој од овие пакети сте најблизу?
- Во овој момент, ВМРО - НП се труди да има една сопствена независна идеологија. Јас повторно велам дека жалам што во овој момент СДСМ ни изгледа поблизу идеолошки отколку ВМРО-ДПМНЕ. Од друга страна, ние не престанавме никогаш да не бидеме предмет на обработка од страна на ДПМНЕ, преку перманентно купување на структури внатре во НП. И во овој момент повторно можам да насетам едно такво купување на одредена структура во партијата, со цел да ја умртви и неутрализира од политичката сцена. Но, тоа е некаква внатрешна состојба, за која ќе решаваме со текот на времето. Очигледно дека некој партијата ја гледа како бизнис процес, односно сака да направи само добар пазар со ДПМНЕ.

11. Мислите на општа појава или на конкретни личности?
- На конкретни личности. Во наредниот месец-два ќе ги дознае македонската јавност. Сами од себе ќе се појават.

12. Ако е така, ВМРО-ДПМНЕ се уште е пресилен противник за опозицијата. Верувате ли дека набрзо може да дојде до промена на власта, дури и под претпоставка дека опозицијата ќе се обедини? Инаку, за таа цел се споменуваат парламентарна обработка контра ДПМНЕ, улична револуција...
- Времето на револуции заврши. Во арапскиот свет видовме дека револуциите носат само несреќи, па дури новата власт може да биде полоша од претходната. Плус, револуцијата во Македонија замирисува на меѓуетничка нестабилност, па затоа јас повеќе сакам да разговарам за нормални демократски промени. По 20 години демократија, мислам дека Македонија треба да биде подготвена за тоа. Јас со несимпатии гледам на оваа југословенизирање на македонскиот народ, но мислам дека промените треба да ги направиме на демократски начин.

[disidente]

Интервју со Стево Пендаровски, универзитетски професор: За првпат во независна Македонија имаме и меѓумакедонски тензии

1. Како ја оценувате сегашната безбедносна состојба во Македонија по неодамнешните случувања во Струга, каде неколкупати беше запалено македонското знаме, каменуван автобус и испишувани недолични коментари против „каурите“?
 -Запалено знаме или шовинистичка парола не можат да растурат држава, тие се симптом на болеста која се развива во организмот. Постарите го паметат митот за распадот на поранешна Југославија кој наводно почнал кога навививачките групи на хрватски и српски клуб се пресметувале меѓу себе. Се разбира дека само изјава или збор не можат да дестабилизираат систем, теренот за лошите работи се подготвува подолг период. Мој впечаток е дека во даденава ситуација власта не посветува внимание на симптомите кои ја разградуваат државата. Веројатно затоа што нон-стоп привлекува странски инвестиции и гради сосема други објекти.     
2. Сметате ли дека Вевчанскиот карневал е вистинската причина, односно иницијалната каписла за смртните закани испратени од муслиманите до православните верници во Македонија, или зад сето ова стои поголемо сценарио за дестабилизација на Македонија?
-Не постои држава во која народот не верува во задгранични сценарија наспроти себе, но, кај нас проблемот е поголем – овде власта и интелектуалците што ја поддржуваат веруваат во разни сценарија - повеќе од народот! За жал, не ја научивме лекцијата од 2001 година кога Македонците веруваа во сценарија, а некои други упорно бараа пријатели низ светот кои ќе ја поддржат нивната кауза. Кога обичните граѓани веруваат во приказни тоа е лошо за нивните семејства, ако власта евентуално верува во сценарија против Македонија, тогаш е лошо за сите нас. 
3. Како ја оценувате моменталната безбедносна состојба во Косово, дали развојот на настаните може да влијае на безбедноста на Македонија, што би се случило доколку дојде до поделба на Косово и како тоа ќе се рефлектира во Македонија?
-НАТО на Косово успеа да ја замрзне воената димензија на кризата и таа сега тече само на политички и институционален план.  Моја проценка е дека Алијансата има капацитет да не дозволи воена ескалација меѓу страните, иако конфликтот таму и реално не може да се добие само со употреба на сила. Парадоксално за нас е што ние не треба да се плашиме толку од воена ескалација на северот на Косово, колку од експлицитен или имплицитен договор за поделба меѓу Белград и Приштина во време на мир. Инаку, во изминативе дваесет години не сум чул изјава на ниту еден релевантен странски експерт кој тврди дека евентуалната подолба на Косово нема да има последици за Македонија. Се разбира, не затоа што тоа би било праведно, туку тој заклучок логично се наметнува со следење на генезата на двата се уште најсилни национализми во регионот.   
НЕМАМЕ ШАНСИ ВО ЧИКАГО
4. Мислите ли дека владејачката коалиција ВМРО-ДПМНЕ – ДУИ, стои на здрави нозе, или тоа е само привиден момент. Дали можете да оцените како функционира оваа коалиција и кои им се всушност приоритетите? 
-Од надвор коалицијата изгледа стабилна, а ретките спротивставени изјави во јавноста се наменети за партискиот електорат на едната или другата глава во владата. Кога би било поинаку, дисонантноста по одредени прашања би ја решавале низ меѓусебни средби, а за такви немаме чуено. Патем, владината коалиција од самиот почеток има двојна агенда – една, јавно декларирана и друга. По самитот на НАТО во Чикаго постојат изгледи да остане во сила само втората, затоа што на сите ни е јасно дека Грците се виновни за многу работи, но, невозможно е дека се виновни за се.   
5. Меѓународната кризна група на почетокот на годинава оцени дека нема реална опасност од појава на конфликт на македонска територија, а велат дека Грција се уште има право да ги кочи евроинтеграциските процеси на Македонија. Ваш коментар на ова?
-За наша среќа, првата констатација е точна – нема индикатори за иминентен конфликт кај нас, но, има процеси кои постепено ја разградуваат довербата во институциите.  За наша несреќа и втората констатација е точна – и ЕУ и НАТО според конститутивните документи почиваат на консезус за овие прашања и тука е огромната стартна предност на Атина. Меѓутоа, она што мене ме загрижува во последниот извештај на Кризната група е нивното предвидување дека државата може да се распадне до 2014 ако Владата не ги промени магистралните политики кои ги спроведува без остаток. Ваква застрашувачка проценка Македонија нема добиено во нивните извештаи од 2001 наваму. Јас лично мислам дека тоа предвидување е претерано, но, ако веруваме во сценаријата од почетоток на разговоров, можеби тие знаат нешто што ние не знаеме?
6. Годинава во април, во Чикаго, САД е следниот Самит на НАТО. Сметате ли дека Македонија има реална шанса да се надева на покана за членство во Алијансата и доколку нема, што сметате дека е потребно државата, односно владата во иднина да направи за да се приклучиме кон НАТО?
-Според текот на настаните, Македонија нема ниту теоретска шанса да добие покана во Чикаго затоа што условот за тоа ни е соопштен одамна, а последните разговори кај Нимиц пропаднаа пред и да почнат. Во овој контекст е интересна изјавата на првиот човек на владата кој вели дека сите треба да лобираме за влез во НАТО објаснувајќи ја со тоа офанзивата на министерот за одбрана кој до мај ќе ги посети сите земји-членки на Алијансата, да ги убедува да не примат. Одамна немам чуено за поскапа, а помалку корисна иницијатива на еден министер, освен ако не станува збор за одржување на неговата физичка кондиција. Да појаснам - со ваквото „лобирање“ ние во суштина ќе го клонираме Мартин Треневски кој повеќе од година дена во Брисел упорно се труди да го смени механизмот на НАТО за прием на нови членки.
7. Како гледате на долгогодишниот спор со Грција за името, сега, по смената на власта кај јужниот сосед и како го коментирате „тврдиот став“ на новиот премиер Лукас Пападимос кој во неколку наврати избегнува средба со Груевски. Верувате ли дека се води некаква тајна дипломатија во моментов и која е вашата проценка, дали и кога конечно може да се реши ова отворено прашање?
-Мојата скромна проценка е дека спорот за името е најтешкиот проблем кој Македонија го имала од својата независност до денес и неговиот габарит сигурно ги надминува капацитетите на еден човек, партија или влада. Токму знаејќи ја структурата на спорот, Грција пред неколку години со широк консензус ја изгради својата државна позиција, а кај нас, сите што предлагаат алтернатива на молчењето во континуитет  кај Нимиц, ги деградираат во статус на национални предавници. Таква категорија на луѓе засега не постои во Атина, затоа што таму сите стојат зад истиот став. Затоа и сметам дека квалификацијата во прашањето е непрецизна затоа што или Пападемос нема „тврд” став или, уште поточно, сите во Грција се „тврди” за ова прашања. Зборувајќи за втор или позадински канал во преговорите, верувам дека никој нема против ако е нужен за суштински пробив во разговорите, но за тајна дипломатија е потребен крупен дипломатски калибар кој ги разбира стратешките интереси на Македонија на долг рок, во историска перспектива. Таков кадар оваа влада ниту имала, ниту има на располагање. За шансите за решение, бидејќи најмалку неколку домашни, грчки и меѓународни фактори се постојано во игра, тешко е да се процени дали друга политичка постава на власт во Скопје тоа прашање дефинитивно ќе го реши, но, сегашната сигурно нема да го решава.
ДАЛИ НА БАЛКАНОТ Е ЗАВРШЕНА ЦЕЛАТА РАБОТА?
 8. Дали ВМРО-ДПМНЕ вистински сака Македонија да влезе во ЕУ и НАТО?
-Тоа е една од вечните дилеми во политиката, ретко разбрана, уште поретко соопштена на граѓаните – колку изборната реторика се поклопува со конкретната политика во вашиот мандат. На формално ниво, (не знам точно на која страна), знам дека денешната влада интеграциите се уште ги држи во својата програма, наспроти изјавата на премиерот дека ние сме несаканото дете на Европа. Сепак, околу тоа дали владејачката партија вистински сака да влезе во ЕУ и НАТО, треба да ги прашате политичките психолози кои ја проучуваат мотивацијата за бавење со јавни работи.
9. Сметате ли дека нагласениот национализам и патриотизам во државата може да донесе меѓуетнички, меѓуверски, па дури и меѓумакедонски тензии?
-Ние до сега немавме директен конфликт, но подолг период назанад имавме и имаме тензии и меѓуетнички и меѓуверски и меѓу-македонски. Примерите ни се пред очи, заради меѓуетничка тепачка Калето е затворено цела година, тензиите на релација Струга-Вевчани имаат меѓурелигиски елемент, а Скопје 2014 и според анкетите отвори расцеп меѓу таканаречените антички и словенски Македонци. За волја на вистината,  првите два типа на тензии ги имавме и порано, но последнава, за жал, никогаш порано во независна Македонија.
10. Уставниот суд го блокираше процесот на лустрација. Дали мислите дека на Македонија и треба лустрација и ако и треба, како мислите дека таа треба да изгледа, а да биде релативно објективно изведена?
-Малку вреднуван факт е дека од битните законски проекти, освен Законот за приватизација, само уште Законот за лустрација е донесен со поддршка на двете најголеми македонски партии. Тоа потврдува дека нема поголема дилема кај релевантните политички субјекти дека на Македонија и треба лустрација кога веќе пропушти да ја направи пред 20 години. Значи, лустрација–да, но, каква? Нема пример на успешна европска лустрација каде што таа важи до 2019 година. Нема праведна лустрација во која сразмерот на лустрирани бивши и сегашни функционери е 10 на 1 во корист на бившите, а од сегашните ниту еден не е близок на актуелната власт. Нема кредибилна лустрација со комисија чии членови не разликуваат досие на соработник од досие на следено лице. Или, кој ќе верува дека со надгласување се прогласуваат за чисти двајца апла соработници чии досиеја имаат повеќе од 500 страници секое, и така натаму.
11. И за крај, каква е вашата анализа за состојбите на Балканот во блиска иднина. Што посакуваат САД и Европската Унија за овој дел од Европа?
-Во првата деценија по комунизмот, САД и Европа го менаџираа процесот на распаѓање на Југославија што подразбираше и влечење нови граници на Балканот, а во втората асистираа во стабилизирање и демократизирање на новите држави и ентитети. Последниве години, Европа заради внатрешните проблеми, а САД заради стратешкото реориентирање кон Азија, повеќе не го прават ова второво. Денес за Западниот Балкан останаа да се грижат „само” неговите избрани политички  елити кои на дневна основа не „уверуваат” во својот демократски капацитет. Со де факто повлекувањето на Брисел и Вашингтон од регионот, нашиве политичари конечно се оставени на раат од здодевните екстерни евалуатори. Денес сум сигурен во една работа:  Војните со пропорции како оние од 1991-1995 се дефинитивно дел од историјата. Но, во една друга работа не сум сосема сигурен: Дали на Балканот е завршена целата работа? На пример, една од највлијателните европски институции за стратешки анализи, Берлинскиот институт за меѓународни и безбедносни работи, во својот најнов извештај пласира неколку интригантни тези. Во текстот во кој се зборува за „мобилни граници” во Европа, ја советуваат германската влада да не се противи на евентуалната сецесија на Шкотска од Велика Британија, Валонија од Белгија и Каталонија од Шпанија. Но, ако границите во старата Европа не се конечни, зошто би биле конечни границите на Балканот? Мојата последна дилема е: Дали воопшто некој во Македонија мисли за овие работи?
Петре Ристовски

http://www.plusinfo.mk/mislenje/421/Intervju-so-Stevo-Pendarovski-univerzitetski-profesor-Za-prvpat-vo-nezavisna-Makedonija-imame-i-megjumakedonski-tenzii--

[ohrid1941]

Проф. Георги Даскалов: Докато забравяме нашите сънародници в Егейска Македония, Скопие продължава да води активна пропаганда

http://www.focus-news.net/?id=f20292

30 януари 2012 | 14:29 | Агенция "Фокус"

Проф. Георги Даскалов, преподавател в Софийския университет „Свети Климент Охридски” пред Агенция “Фокус”.

Фокус: Проф. Даскалов, за първи път ли излиза в България книгата „От кол вода пиехме” на Благой Шклифов?
Георги Даскалов: Книгата е първо издание. Още приживе проф. Благой Шклифов беше споделил с мен, че е направил подобна книга, а впоследствие, след неговата смърт, може би бях един от първите, които прочетоха неговия ръкопис. Както тогава ръкописът, така и днес книгата, вече излязла като книжно издание, дълбоко ме впечатлява. Това е един наративен документ за злочестата съдба на нашите сънародници в Егейска Македония. Книгата е безкрайно обективна, точна и вярна. Тя е написана през чувствата, мисълта, пречупена е през сърцето и съзнанието не само на Благой Шклифов, не само на неговото семейство, не само на неговите съселяни от Черешница, а и на всички негови сънародници от Егейска Македония. Едва ли има част от българската нация като егейските българи, които да са изстрадали толкова много. Само да припомним – Илинденско-Преображенското въстание, да припомним геноцида над българите през двете Балкански войни, които бяха регистрирани от Карнегиевата анкетна комисия; да припомним жестокия андартски терор, още преди двете Балкански войни и асимилационния период... И т.н.
Фокус: Бихте ли ни казали – няколко думи за самата фамилия Шклифови и за родното им място – Черешница?
Георги Даскалов: Черешница е едно от костурските села, намиращи се в района на т.нар. Пополие. Това е чисто българско село, което, веднага след създаването на Българската Екзархия, преминава под нейна юрисдикция. Село Черешница взима активно участие в Илинденско-Преображенското въстание с една селска чета, войвода на която е дядото на Благой Шклифов – Никола Шклифов. Село Черешница е интересно и с това, че там е най-силна българската идея в междувоенния период. При една от моите лични срещи с бащата на Благой Шклифов – бай Стефан Шклифов, когато съм му задавал въпроса – какви партии имаше във вашето село през междувоенния период, той заяви категорично: При нас имаше една партия – българската партия. Радвам се, че тази идея е заложена и в книгата, с едно малко допълнение – селото имаше само една българска партия – в душите и сърцата на всички мои съселяни. Бащата на Стефан Шклифов е един обикновен селски стопанин, който обаче има широта на възгледите, тъй като е гурбетчия в Америка, Аржентина, в продължение на няколко години. Когато се завръща, носи зрелостта на житейския опит, който е натрупал. Бащата на Благой Шклифов е един от бойците на селската милиционерска чета, която се създава през пролетта на 1943 г. – чета за самозащита от нападенията на гръцките партизани от ЕЛАС. Заради своята българска позиция, заради своята българска кауза, бащата на Благой Шклифов – Стефан лежи пет години в затворите и концлагерите на Гърция – от 1947 г. до 1952 г.
Фокус: Къде професорът извършва езиковедските си проучвания и какви са основните изводи от тях?
Георги Даскалов: Говорейки за проф. Шклифов, искам да кажа нещо много интересно: като изследовател аз съм попадал на неговата молба за преселване от Унгария в България. Това става в началото на `60-те години. За разлика от стотици други молби, в които молителите – наши сънародници шикалкавят какви са били – българи ли, македонци ли, и т.н., заради гръцката българофобия, която съществува в гръцките политемигрантски ръководства, в молбата си Благой Шклифов категорично заявява, че иска да се пресели в България, защото се чувства българин. Благой Шклифов, доколкото знам, е написал няколко книги за костурския говор, за леринския говор, за долнопреспанския говор, които включват един достоен отговор на попълзновенията на съвременните македонисти от Скопие. Има нещо много интересно, по повод книгата за костурския говор, една негова землячка, македонистка от най-висок ранг, която се казва Вера Фотева и е била секретар на креатурата на ГКП – Антифашистки фронт на жените, създаден по времето на гражданската война, в една своя публикация заявява за книгата „Костурският говор” на проф. Шклифов: „Него народът ще го суди”. В нея тя изразява личното си възмущение от това, че професор Шклифов разглежда костурския говор академично и научно.
Фокус: Днес сме свидетели в гръцките градове на издигането на паметници на т.нар. андарти от гръцките чети, които често са били и убийци, и са тормозели населението...
Георги Даскалов: Става дума за т.нар. андарти, наши сънародници, изявени капитани. В момента се сещам за един такъв паметник на Коте Христов в село Руля, Костурско. Така че – там където има повод, са поставени паметници на тези български ренегати.

[ohrid1941]

Фокус: По какъв начин е възможно българската държава да съдейства за установяване и популяризиране на историческата истина за тези събития?
Георги Даскалов: В момента изцяло се мълчи; този въпрос е загърбен след 9 септември, тогава е разбираемо. След 1964 г. по време на Тодор Живков българо-гръцките отношения са били на високо равнище и тогава България загърбва изцяло нашите сънародници и категорично заявяваме, че нямаме нито малцинствени, нито териториални претенции. Ако до 1989 г. това е обяснимо, възниква въпросът – след 1989 г. в условията на демократичните промени в Европа – тези хора имат ли някакви права? Имат ли някакво основание да изявяват националното си самочувствие. Съвременното българско ръководство носи отговорността затова, че отново е забравило нашите сънародници в Егейска Македония. И докато ние ги забравяме, Скопие продължава да води своята активна пропаганда, която води още от 1943 година в Егейска Македония. В резултат на тази пропаганда, съумя в значителна степен да разпали македонизма в Егейска Македония и днес там да съществува една, създадена с дългите ръце на Скопие македонистка партия, която носи името „Ураниос Токсо” или – на местния диалект - „Вино жито” – „Небесна дъга”. Забележете, че ръководителят на тази македонистка партия е получил образованието си в Белград, където явно е бил подготвен за своята бъдеща политическа кариера като македонист в Егейска Македония. А в същото време, когато в град Воден, беше издигнал глас един човек, един гръцки гражданин, който заяви, че е българин – Никола Стоянов, който заяви, че иска да бъде създадено сдружение за българските човешки права, българската държава го изостави в неговата самотна борба срещу гръцките националисти в съвременна Гърция.
Фокус: По някакъв начин неговата кауза в България получи и подигравки – такова беше отношението към него.
Георги Даскалов: Нашият печат, нашите медии просто препечатаха и взеха онова, което гръцките медии разпространяваха, че едва ли не – той е ненормален, той е луд, той е престъпник. Което е в типичния техен стил. Вместо – да се заровят в проблема, както например Цветан Томчев се опита да направи.
Фокус: Какви са средствата на македонистката пропаганда в Егейска Македония днес?
Георги Даскалов: Те намират добър прием в БЮРМ; те са финансирани от там. Получават морална подкрепа. Гръцките медии – радио, телевизии, вестници непрекъснато оказват тотален натиск на Гърция за т.нар. македонско малцинство. И Гърция е принудена да води жестока битка срещу настъпателната им политика по македонския въпрос. Преди няколко години в Солун излезе един том на Дружеството за македонски проучвания, който носеше заглавието „Македонизмът - империализмът на Скопие”. Мисля, че в това заглавие, издадено в Солун, ясно личи оценката за голямата опасност, която идва от Скопие към Егейска Македония.
Фокус: От Вашите научни проучвания – с какви впечатления сте – колко са нашите сънародници в Егейска Македония днес?
Георги Даскалов: Навремето аз публикувах историко-демографско изследване „Егейските българи – мит или реалност”, с което с научни средства стигам до извода, че към края на ХХ век в Егейска Македония живеят около 200 000 гръцки граждани от български народностен произход. Забележете – не казвам българи, а – „от български народностен произход”. Кой как се чувства и как ще се заяви, е друг въпрос, който зависи от обстоятелствата.
Фокус: През ХХ век каква е ролята на Българската православна църква в Егейска Македония?
Георги Даскалов: Задавате ми много хубав въпрос. По времето на двете Балкански войни, всички български екзархийски църкви преминават под юрисдикцията на Гръцката православна църква. С това българското църковно присъствие е прекратено на територията на Егейска Македония. Обаче – в Северна Гърция, Егейска Македония, Халкидики и Атон – като маяк остава да свети нашият Зографски манастир. През първата половина на ХХ век до края на Втората световна война основната част от братството на Зографския манастир са егейски българи. Колкото и да ми е жал, искам да подчертая, че тези егейски българи, със своето дело, със своя живот, доказват, че са многократно по-големи български патриоти, от всички онези монаси, които ние през `60-те, `70-те и `80-те години ще изпратим от България към Зографския манастир. Тук искам да спомена едно име, за което един български дипломат казва следното: „Когато чуете името на монаха Натанаил, българино, стани и се поклони”. Това е епитропът на Зографския манастир до смъртта си през 1976 г., когато при твърде неясни и съмнителни обстоятелства от неговата килия лумва един пожар, вследствие на което той загива. Това е Натанаил от село Бабчор, Костурско, с гражданско име – Наум Гъркинов. Това име завинаги трябва да остане в аналите на българската църковна история и в историята на Зографския манастир.
Още нещо – нашето Външно министерство и дипломати в Гърция положиха много усилия да бъде построена българска църква в Солун, за което беше осигурен и терен, и средства. Обаче гръцките власти не позволиха да бъде създадена такава църква. Едва преди няколко години беше открита такава църква, но не в Солун, не в Северна Гърция, а в Атина, която трябваше да обслужва нашите гастарбайтери. Но – да се възстанови българската църква в Солун, която е съществувала до 1944 година – „Свети Георги Зограф” – не се съгласиха.
Гърците предявяват претенции за някои културни паметници от гръцкото културно-историческо наследство в България – става дума най-вече за някои от византийските ръкописи, които се съхраняват в Центъра за славяно-византийски проучвания „Иван Дуйчев”. Става дума за ръкописи, които, през Първата световна война, българските военни власти, с цел да бъдат опазени, ги изземват от манастира „Свети Йоан” край Серес и манастира край Драма. Но това са манастири, които са съградени и поддържани от местното българско население. Така че – това културно-историческо наследство, което се е съхранявало в тях, трудно гърците могат да имат претенции, че е лично тяхно; по-скоро е собственост на населението, което е живяло около тези манастири, в Егейска Македония. Много добре знаем, че преобладаващото най-многобройно славянско население в Егейска Македония, са българите.
Фокус: Имало ли е организации на българите от Егейска Македония през ХХ век – било културни, било политически?
Георги Даскалов: Такива организации не са създадени през периода на германо-италианската окупация на Гърция в периода 1941 – 1944 г. През март 1943 г. в Костур се създава една българска политическа организация под името – „Македоно-Български комитет при Оста”. Това е една политическа организация, която създава свои местни комитети в десетки села в Костурска и Леринска околия, влизащи в т.нар. италианска окупационна зона. Тези местни комитети се превръщат в представителни и местни органи на българската местна власт. Тази политическа българска организация със седалище в Костур и начело с българина Пандо Макриев от село Четирок, Костурско, създава и една българска милиция, която се организира и въоръжава с помощта на местните италиански окупационни власти. Замисълът на италианците е – да използват българската въоръжена сила за възпиране на нахлуващата партизанска сила от южните части на Македония, откъм Епир и Тесалия, които постепенно започват да проникват в Костурско. Създава се една българска милиция в състав от около 3000 въоръжени мъже. В редица села, включително и в родното село на проф. Благой Шклифов, село Черешница, се създава местна българска милиционерска чета, чиято единствена задача е – да защитава селищата от нападенията на гръцките партизани. Има само едно изключение, когато няколко български чети участват в една италианска акция в района на село Нестрем, срещу ЕЛАС, за която след това българите ще бъдат жестоко наказани. Имам предвид – пълното унищожение на село Старичани, Костурско, което става на 1 май 1943 г. от крупни сили на ЕЛАС (Гръцката Народоосвободителна армия под прякото ръководство на Гръцката Комунистическа партия).

[Competent]

Бойко Димитров, осиновен син на Георги Димитров, за Македония:
http://www.segabg.com/article.php?id=221710

Малко старо интервю (от времето на Любчо и Костов), но .....

- Като говорим за външна политика, се изкушавам да ви попитам за проблема с Македония, който е свързан и с вашия баща. Как, първо, гледате на политиката на България спрямо Македония? Следите ли тези процеси?

- Аз се стремя да бъда обективен и смятам, че трябва да се отчете положителното развитие на българската политика спрямо Македония при сегашното правителството на СДС: да се признаят реалностите, да се търси начин за снемане от дневен ред или изваждане зад скоби на някои въпроси, свързани с историята, както е този с езика, и да се отваря пътят за широко развитие на отношенията с Македония.

- Но голям проблем е това, което остава зад скоби, защото едно виждат политиците, друго - обикновените хора. Какви са реалностите според вас?

- Реалностите са такива, каквито ги възприемат хората. Ако те се възприемат за отделна нация, нима е възможно, нима е оправдано това право да им се отрича.

- Вие интересували ли сте се от фактите, с които обвиняват Георги Димитров, че насилствено е македонизирал българи в Пиринския край?

- Не съм специалист, защото не съм историк, но си давам сметка, че такива извращения са извършвани в рамките на тогавашните реалности. Част от тези реалности са решението на Коминтерна за признаване на македонската нация и правото й на самоопределение, с което беше обвързана и БКП, беше обвързан и Димитров. От друга страна, в следвоенния период благодарение на антифашистката си съпротива Югославия заслужено беше призната за съюзник на победителите. България - независимо от това, че тя с приноса и на Димитров, ще припомня, в последния етап от войната застана на страната на антифашистката коалиция - все пак беше обременена от участието си като съюзник на Хитлер. Поради тази причина позицията, разбиранията на югославското ръководство се толерираха и се оказваше натиск върху тогавашното българско ръководство да се съобразява с позицията и линията на Югославия по македонския въпрос. Ще припомня и това, че заслуга на Димитров, която никой не отрича, е, че планът на Тито, който беше поставен на обсъждане пред Сталин - България да бъде погълната от Югославия, - беше осуетен.

[disidente]

Интервју: Го предадовме Скопје на барокна ламја

                             
Античката историја на светот, за жал или за среќа, во светски рамки, изгледа дека одамна е веќе напишана, вели режисерот Слободан Унковски

Гордана Дувњак


Професоре Унковски, повторно сте во Скопје по успешната белградска премиера на „Животот е сон“ на Педро Калдерон. Одморате ли или веќе размислувате за нов проект?

Последниве десет месеци имав две премиери во Белград, една во Југословенско драмско позориште - „Не е смртта велосипед“ - праизведба на драма на Билјана Србљановиќ и пред три недели „Животот е сон“ на Калдерон во Народниот театар. Обете комплексни претстави во секој поглед. Сега се подготвувам за проект во Германија, третата моја претстава во Државниот театар во Висбаден, каде што треба ја поставам адаптацијата на романот на Томас Ман „Лота во Вајмар“.



Театарските критичари пишуваат дека сте жител на Скопје, а човек без граници кога е во прашање културата, уметноста и театарот. Што е она што Ве задржува овде и не Ви дава трајно да ги спакувате куферите?

Постојано сум доаѓал и сум одел. Овде имам семејство, куќа, пријатели и луѓе што ми значат, еден круг на сегашни и поранешни студенти. Во седумдесеттите имав и еден театар што многу го сакав, Драмски и актери со кои сакав да работам. Јас сум скопјанец, го сакав своето несовршено Скопје, детството го поминав на улица „Орце Николов“ број 86, ја преживеав поплавата 1962 година и земјотресот 1963. Неколку пати сум имал можност да се вработам и да останам на некое друго место, но тука сум. Македонија е извор на мојата креативност, тоа не е прашање на избор, тоа е дадено и јас, како и сите ние, сум и должник поради тоа.



По повеќе од седум години отсуство од македонската театарска сцена, се најавува дека ќе го режирате текстот на Дејан Дуковски „Изгубени Германци“. Дали тоа значи дека сте симнати од „црната листа“ на Министерството за култура и кога ќе почнете со подготовките?

Не знам имало ли Министерството за култура „црна листа“, ама несомнено оваа политика сака да избрише се' што не „ги дели нејзините вредности“. Така се однесува Владата, Министерството... Од покана до премиера има многу скалила, едно од најважните е меѓусебната доверба и искрената желба. Ако проценам дека постои тоа, ќе се обидам да го направам текстот на Дејан Дуковски до крајот на оваа година.

За жал, не можам да речам дека едвај чекам да и' се вратам на македонската сцена, иако во меѓувреме со радост сработив неколку претстави овде на албански и на турски јазик. Еден значаен дел од нашите театарски куќи се драматично оштетени на естетски, репертоарски или на професионален план, и со неамбициозно финансирање. Кадровската политика, како и во другите области, е партиски дефинирана, а трупањето неспојливи функции нормално. Македонскиот театар е некако сам за себе доволен и, освен чесните исклучоци, во аут од движењата во регионот.



Како човек од културата, но, пред се', граѓанин на Скопје, како гледате на промените што се случуваат во последниве години. Има ли нешто што Ве изненадува или збунува при секое Ваше враќање?

По испуштањето на духот на омразата кон поинаквото мислење (артикулиран и во процедурите за проектот „Скопје 2014“) и тепањето студенти на плоштадот, се' стана дозволено и се' е можно. Тоа го покажаа сите настани што следуваа, од пресија, прогонство, апсење, убиство, дежурни протестанти, затворање медиуми, незаконски одлуки за градење споменици, понижување на Собранието и уривање на кревките демократски капацитети на земјава, повикување на линч, нетранспарентно трошење на нашите пари, развивање чувство на лична несигурност... Историјата на Скопје (зошто не и на Македонија, зашто овој рак е проширен низ целава земја) еден ден ќе се дели на турски период, српска владеење, бугарска окупација во Втората светска војна, држава Македонија во социјализам, независна Македонија и Македонија под окупација на агресивниот, да речам, барок-бурек национализам.

Национализмот е сладок, заводлив и особено гладните го консумираат лесно и како турбофолк или дрога го подига привремено примателот во нереални висини и по период на време го остава таму да се снаоѓа како што знае и умее. Агресивноста на национализмот не може да се задоволи со безредија на еден фудбалски меч, закажана тепачка на Кале или на некое друго место, или со митинг. Нему му е потребна реална или медиумска крв на дневна база, глави што се тркалаат по улици метафорично или навистина, војна против сите домашни „предавници“ и против сите што се против „нашето право и нашата единствена вистина“. Во таков систем мислењето е дека поединецот нема што да мисли.

Ние, скопјаните, пред се', го предадовме Скопје во устите на барокната ламја без и да се обидеме воопшто да го одбраниме, без да му помогнеме да излезе на крај со оваа примитивна инвазија на невкус и произволност, дилетантска архитектура и патетична симболика, гранапска логика и новокомпониран квазипатриотизам. Ние го предадовме Скопје без збор, без „испукан куршум“ за негова одбрана. Скопје памети се' и тоа кој го силува и тоа кој не го бранел, а би морал. И Скопје, на свој начин, ќе им врати на сите.



Дали и колку се снаоѓате во атмосферата на создавање нов идентитетски код и напливот на антиквизација?

Античката историја на светот, за жал или за среќа, во светски рамки, изгледа дека одамна е веќе напишана. Тврдењата на некои од локалните историчари, пронаоѓачи, поборници и поддржувачи на античкото македонско потекло, внимание за своите ставови ќе добијат само во рамките на нашава земја денес, кај дел од нашата напатена дијаспора и во соседна Грција, исто така, заглавена во своите идеи за минатото. Во светот, за жал, уште сега сме изложени на потсмев.



Како гледате на молкот на интелектуалците и на стравот и полтронството како начин на преживување во овие времиња?

Едните се прават невидливи, чекаат работите сами да се решат, па потоа тие ќе се појават да ги објаснат и да профитираат ако може, другите добиваат помали или поголеми проекти за некое министерство, Влада, агенција, стануваат советници за разни прашања, вработуваат некој свој, па не е згодно да коментираат што било. Третите замолчија кога животот им дојде во прашање, или кога почувствуваа дека немаат ама баш никој за да се потпрат, четвртите продолжуваат упорно да пишуваат и да го креваат гласот за разни прашања, неуморно и храбро, но не знам има ли некој да ги чуе; петтите го изгубија просторот за изразување, го потрошија времето по судови бранејќи се дека не се клеветници, кодоши, предавници и слично како што беа оцрнети. Останатите ги изеде корупцијата. Нема задача што е доволно гадна за да се одбие, нема став на власта за кој немаат наполно разбирање, нема идеја која е проблематична ако е адекватен буџетот.

МАНУ како да не живее тука, а новоформираните мегафони станаа измеќари на „големите идеи“ за преродба на нацијата. Пресингот на власта поддржан од разните откинати од парламентарна контрола служби и други инсталации, драматична правна несигурност, нерешавање на скоро ниту еден настан поврзан со политичко и државно насилство го дефинираат просторот на интелектуална слобода и изразување како особено опасен. Македонија денес изгледа нема капацитет за создавање трезвена платформа на длабоките национални интереси и како да нема здрави капацитети за контранационалистичка интелектуална револуција. Од одговорноста не се изземам ни себеси.



Остро се спротивставивте на обидот за ограничување на автономијата на универзитетите од страна на извршната власт. Колку за Вас влева надеж тоа што Уставниот суд прифати да го стави на оцена Законот за високо образование?

Мислам дека е многу важно тоа што прашањата што ги инициравме ние, професорите на Универзитетот, преку вокс академика за проблематичниот Закон за високо образование се разгледани во Уставниот суд, а се надевам и ќе бидат оспорени членовите на Законот што ги доведуваат во опасност базичните вредности на универзитетската традиција, автономија и слобода.

Ароганцијата со која власта ги донесува сите закони, а овој посебно, говори за особен презир и потценување на капацитетите на универзитетската заедница, за немање никаков слух за академските слободи, за мешање во прашања кои се од надлежност на самата академија, не само кај нас, туку секаде во светот. Тоа што Скопскиот универзитет е државен не значи дека мора да биде во некаков вазалски однос кон државата, туку како секаде во светот, партнерски треба да се реализираат високите цели на образованието. Има цела низа прашања кои финансиерот (државата) може да ги пропише и да ги дискутира со Универзитетот, но предлог-законот никогаш не беше ставен на јавна дискусија и Владата не ја интересираа мислењата на илјадници професори и други соработници од Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ или од другите македонски високи школи. Никако не треба да се заборави ни подвигот на проф. д-р Ѓорге Иванов, претседател на Македонија, кој успеа да го потпише Законот ноќта кога беше донесен во Собранието.



Како гледате од оваа временска дистанца на времето кога бевте активни во политиката. Би влегле ли повторно во слична авантура?

Целокупната моја „политичка неподобност“ денес, најверојатно, се темели на неколку елементи: прво, тоа што татко ми бил првоборец од НОБ и комунист, па јас сум следствено на тоа „комуњар“, второ, тоа што сум бил дел од еден мандат, министер за култура во влада на СДСМ и, трето, што сум говорел отворено и слободно за состојбите овде.

Мојата „политичка подобност“, пак, би можела да биде дека сум ја афирмирал Македонија низ целиот свет каде што сум работел, од Америка до Русија, не сум ја посрамил, туку сум ја унапредил сликата за неа, уривајќи ги предубедувањата и стереотипите за тоа кои се и колку се способни Македонците.

Мислам дека секој од нас што има можност треба да направи се' што може за својата земја. Тако и ја сфатив поканата на Црвенковски да влезам во реконструираната влада и да направам нешто за нашата култура колку што дозволуваа во тој момент. Од тоа не се срамам, ниту се каам поради тој ангажман. Со оваа значајна функција почна и мислам дека заврши мојот активен политички ангажман.



Кога би имале можност да ја пресликате реалноста во театарска режија, на кое дело Ве асоцираат македонските состојби?

На „Цар Едип“, оној што истражува кој го убил кралот (и обвинува други за тоа), ќе осознае дека самиот е негов убиец и уште дека кралот бил татко му.

http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=6127F8F64F4FE24CBF1EFFCD9F253AC2

[Competent]

Божидар Димитров: Македонците тенденциозно изопачават историята
http://www.tvevropa.com/bg/news/interviews/view/67209

Отношенията между България и Македония през последните 20 години са противоречиви: добросъседски на официално ниво, а враждебни на всякакво друго: научно, медийно, културно, в областта на правата на човека. Как България може да преодолее езика на омразата от нашата западна съседка Македония, има ли кражба на история и идентичност, както и резолюцията на ЕП да се създаде една обща експертна комисия по история и образование, която да отстрани неверните наслоения от миналото – това са темите в предаването "Под лупа" на ТВ „Европа” с гост проф. Божидар Димитров, директор на НИМ.

[bagain]

Интервю на Филимена Марковска -вдовицата на големия български поет Венко Марковски.



http://www.youtube.com/watch?v=D0-QeGh8Qkg&feature=related

[Anton]

http://www.vmro.org/index.php?option=com_content&view=article&id=3974:2012-03-10-06-44-09&catid=1:latestnews

  Спас Ташев за новата си книга за македонските евреи

[disidente]

НЕУТРАЛИЗАЦИЈАТА НА КИЧ ИДЕОЛОГИЈАТА Е МОЖНА САМО СО ВИСТИНАТА
           
                               

Кичот функционира како индустрија на утехата, ги поместува вредностите а неговата неутрализација е можна само со вистината, вели бугарскиот психијатар д-р Николај Михајлов. Манипулацијат со масите не е возможна без кичот. Кичот го смалува растојанието меѓу нарачателот и консументот и дава илузија на интимност на таа врска

ЈАНКО ТЕРЗИЕВ

Што е тоа кич?

- Кичот е клише и камуфлажа. Измислица. Се може да се деградира до кич. Од предмети до религиозни чувства. Социјалниот свет е обраснат со кич од дното до врвот. Особено - врвот. Кичот сам по себе може да предизвика нагла животна радост и идиотска страст. Кичот ја умртвува волјата, опстојува како гравитација.

http://globusmagazin.com.mk/?ItemID=70E2B0DD0022BF41AB37FED800A93DAE

[disidente]

Интервју со Саше Ивановски: Во Македонија новинарите се мекуши или тотални проститутки

2. Дали досега поради тоа ти се налутил некој колега, или некој од твоите гости кои поминале низ „Политико“?
- Ми се налути Боки 13 и Латас. Според мене двајца квази педери, едниот  мислам дека е педер по професија, а другиот  мислам дека е педер у душа. Немам јас ништо против вистинските педери, туку ваквите како двајцава ме вадат од такт. Инаку луѓето треба да знаат дека родителите на Боки 13 се целосно зад него. Јас тоа го увидов кога ми се јави мајка му после емисија и ми се закануваше дека гадно сум наебал што сум го навредил нејзиниот Бокица...

http://www.plusinfo.mk/mislenje/492/Intervju-so-Sashe-Ivanovski-Vo-Makedonija-novinarite-se-mekushi-ili-totalni-prostitutki

[disidente]

Многу сили заинтересирани за дестабилизација на Балканот

Германскиот европратеник Бернд Поселт во интервју за ДВ оценува дека во повеќе земји на Балканот ситуацијата во моментов е затегната. Според негова проценка повеќе страни имаат интерес од дестабилизација на регионот.

Европратеникот Бернд Поселт
ДВ: Ситуацијата во северно Косово во последните недели станува позатегната, Германија реагирше со испраќање дополнителни војници на Бундесверот. Во Албанија пристигнаа американски војници. Со што може да се смета на Косово?
Поселт: Пред 14 денови бев последен пат во Митровица, каде се сретнав со градоначалникот и со министерот за надворешни работи на Косово. Можам да кажам дека ситуацијата е екстремно осетлива. И тоа поради фактот што неодговорни сили во Србија и меѓу Србите во Митровица се обидуваат да ја подгреат изборната кампања во Србија со темата Митровица. Поради оваа опасност, а и поради тоа што владее голема меѓуетничка нервоза, важно е во регионот да бидат стационирани доволно трупи. Кон ова се дополнува тоа што Еулекс, за жал не е на висина на задачата. Европскиот парламент секогаш јасно велеше, последен пат пред неколку недели во еден извештај, дека сакаме Еулекс да оперира на целата територија на Косово, бидејќи за нас не доаѓа во предвид никаква поделба или нешто слично. Северна Митровица и северно Косово е исто Косово како и останатиот дел од земјата. Но, таму реалноста ни од далеку не е таква, и ние сме разочарани од ефикасноста на Еулекс и затоа е важно да се зголеми бројот на трупите.
ДВ: Косовската влада, вицепремиерот Куќи, неодамна се изјасни, дека ако е неоходно и со силa ќе се брани северот на Косово. Дали ваквите изјави можат да се сфатат сериозно?
Поселт: Не станува збор за тоа, ако е неопходно со насилство да се брани северот на Косово, никој не сака да се заканува со насилство, или есклација на насилството, исто така и косовската влада апсолутно не го сака тоа. Но, она што го разбирам е, дека јасно сака да се стави до знаење, дека територијалниот интегритет на Косово не смее да биде ставен под знак прашање. Имено ако тука би се почнало, да им се дава потпора на некави планови за поделба, што Европскиот парламент навистина одлучно одбива, тогаш на дневен ред би дошле и други теми од соседството и тоа повторно би го дестабилизрало целиот Балкан. Тоа е нешто што не го сакаме и затоа треба да се тргнат од маса плановите за поделба (...)
ДВ:Медиумите информираат за појава на вооружени групи, како на границата меѓу Косово и Македонија, така и на северот на Косово. Дали мора да се смета на заострување на ситуацијата?
Поселт: Можам само да кажам дека Косоварите во моментов се однесуваат многу одговорно. Владата, опозицијата и народот покажуваат голема политичка зрелост и се надевам дека оваа политичка зрелост ќе биде зачувана. Се разбира постојано постои опасност, мали отцепени групи опасно да ја злоупотребат ситуацијата. Ова не се однесува само на Косово, туку и на Македонија, исто така и на делови во Србија. Вкупно имаме многу нестабилна ситуација во Босна и Херцеговина, во Србија, во некои делови на Косово и исто така и во Македонија. Тоа е вкупно опасна констелација. И се надевам дека оваа констелација нема да експлодира. Се разбира има сили, кои имаат интерес од дестабилизација, и во позадина се обидуваат да дестабилизираат. Се надевам, дека овие сили нема да имаат успех во тоа.
ДВ: Кој би имал интерес за дестабилизација на ситуацијата?
Поселт: Има многу сили кои имаат интерес од дестабилизација на Балканот. Тука ја гледам и руската страна, сили во исламскиот свет, кои на Косово воопшто немаат резонанца, но на друго место во регионот, на пример во делови на Босна. Гледам сили и во криминалното милје, има многу различни сили.

http://www.dw.de/dw/article/0,,15907478,00.html

[Competent]

Миро Ризински: Национализмът на българите ще дойде с икономическия растеж



http://dariknews.bg/view_article.php?article_id=900298

[disidente]

А. Ковачев: Да си българин в Македония, е удар в сърцето на концепцията за македонска нация


Андрей Ковачев
Случаят с Македония е уникален, защото там имаме огромна историческа подмяна на идентичността на хората, живели на тази територия, на тяхната култура и писменост, казва за Frognews българският евродепутат.

интервю на Ана Кочева

- Г-н Ковачев, лятото за пореден път нажежи антибългарските страсти в Македония. Самият Вие сте заподозрян в Скопие за "антимакедонски фанатизъм". Защо се сдобихте с подобно обвинение от съседите?


- Ако не беше жалко и обезпокоително, реакцията на медиите в съседна Македония би могла да бъде приета като плажно четиво за запълване на празнотата през летния месец. Моята позиция нито е нова, нито аз съм този, който за пръв път я изказва - това е позицията на цялото българското общество, на българските политици и евродепутати. И тази позиция е такава, защото е базирана на истината за историята на нашите земи и най-вече на събитията, случили се във Вардарска Македония след сръбската окупация по време на Балканските войни (1912-1913 г.), след резолюцията на Коминтерна от 1934 г., след въвеждането на комунистическата диктатура през 1944 г. и след обявяването на независимостта на Република Македония през 1991 г.

 

- Бихме ли могли да дефинираме точно македонския стремеж към ЕС и НАТО? Фразеология без покритие или действителен интерес? И ако в Скопие предпочитат по-скоро да симулират интерес към интеграция в евроатлантическите структури, без да им е присърце, от какво е продиктувано нежеланието това наистина да се случи?


- ЕС оценява страните-кандидатки по делата, а не по думите им! Еврочленството е обвързано с покриването на валидните критерии за членството и европейските институции многократно са отправяли към Македония препоръки, чието изпълнение би помогнало на страната за нейното по-бързо приемане в ЕС. Едни от важните принципи за членство в ЕС са добросъседските отношения и поне готовността за диалог по изчистването на историческите спорове, с които не може да се влезе в европейското семейство. Затова и Европейският парламент в резолюцията си относно напредъка на Македония по пътя й към членство в ЕС от 14 март тази година, призова за създаването на съвместна експертна комисия по въпросите на историята и образованието заедно с България и Гърция. Резултатите от работата на тази комисия биха допринесли за едно обективно, основаващо се на факти тълкуване на историята. В този смисъл е особено важно и учебниците по история да бъдат изчистени от фалшификации, защото те трябва да отразяват обективната истина и фактите и да не насаждат омраза между съседни държави.

 

- Факт е, че в Македония е налице дискриминация към всички онези, които се самоопределят като етнически българи. През последния месец отново имаше примери за това – беше уволнена от работа съпругата на Лазар Младенов, председател на БККС, естествено под претекст, различен от действителния. Има ли механизъм за противодействие в подобни случаи, като към тях добавям и ред други – Спаска Митрова, М. Ризински и пр ...?


- Случаите на дискриминация, които изброихте, не са единични. Концепцията за македонската идентичност, азбука и култура, за огромно съжаление, е базирана на противопоставяне спрямо България. Македонците са македонци, защото не са българи! Македонският език е македонски, защото не е български! В Македония все още е сериозен проблем, когато някой се определи като българин или каже, че се чувства българин, защото това удря в сърцето на концепцията за македонска нация, която искат да представят като съществувала през цялата история на човечеството, отделно от която и да е друга нация, особено българската. Аз разбирам, че всяка национална доктрина понякога митологизира историята – леко преиначава или премълчава конкретно събитие, за да отговаря на националните интереси на съответната страна. Но случаят с Македония е уникален, защото там имаме огромна историческа подмяна на идентичността на хората, живели на тази територия, на тяхната култура и писменост. Затова в Македония са толкова чувствителни, когато става дума за България и за открито заявяващите своята българска идентичност македонски граждани. Разбира се, че самоопределянето на хората е основно човешко право. Аз нямам проблем със самоопределянето на гражданите като македонци въз основа на новосформиралата се македонска идентичност през 20 век. Но имаме проблем с подмяната на историята. В Македония не се обелва нито дума за исторически събития като клането от януари 1945 г., останало в историята като "Кървавия божик", за жертвите на комунистическия режим, намерили смъртта си или заточени в концентрационния лагер "Голи оток", за действието на Закона за защита на македонската национална чест. Всички тези репресии са били насочени към граждани с българско самосъзнание и са политика на комунистическия режим в тогавашна СФР Югославия, част от която е била и Социалистическа Република Македония. За съжаление и днес Македония се страхува от истината и продължава да насажда страх от изговарянето й, което е в противоречие с препоръките на Европейския парламент. В тазгодишната си резолюция Европейският парламент настоява Македония да гарантира, че граждани, които открито изразяват своята българска идентичност и/или етнически произход, няма да бъдат дискриминирани. Македония продължава да води политика в разрез с тази препоръка.

 

- Бяхте обвинен в еретизъм и заради репликата Ви, че в България няма македонско малцинство. Всъщност у нас най-вероятно има македонско мнозинство, защото всеки трети българин има роднини или е потомък на бежанци от Македония. Защо впрочем в Скопие не успяват да преглътнат този факт?


- Не съм казал нищо ново! Тази позиция отговаря на установения в България конституционен ред. Подобно на много други национални конституции, например френската, българската конституция не е възприела концепцията за национални малцинства. Всички български граждани са равни пред закона, независимо от етническата или религиозната им принадлежност. А що се отнася до македонците в България, да, в България живеят над 1,5 милиона потомци на македонските българи, които са част от българското общество. Аз и всички мои колеги зачитаме правото на всеки да се самоопредели и уважаваме избора на нашите съседи да се самоопределят като македонци. В България на последното преброяване 1654 български граждани са се самоопределили като македонци или 0,022 % от населението на България. Това е най-нормална демократична практика.

Но нека тези, които критикуват, сложат ръка на сърцето си и, ако не гласно, то поне за себе си, си зададат въпроса - като какви са се самоопределяли техните баби и дядовци, на какъв език са говорили и с каква азбука са писали. Комунистите - и българските (до 1963 г.), и югославските - имат огромен грях за обезбългаряването от двете страни на границата, което ясно личи от текста на резолюцията на Коминтерна по македонския въпрос от януари 1934 г., която открито проповядва концепцията за отделна македонска нация и език.

 

- А Вашите колеги в ЕП наясно ли са със ситуацията тук на Балканите и как възприемат споровете между София и Скопие, респ. между Атина и Скопие за името на БЮРМ?


- С всички български евродепутати имаме обща позиция по този въпрос, която представяме на политическите семейства, към които принадлежим. Европейските институции са наясно, че спорът с Гърция за името на страната е само върхът на айсберга. Македония има изключително тежки вътрешни междуетнически проблеми и неразрешени исторически спорове със съседите си, чието преодоляване изисква желание на съответните страни за сътрудничество в европейски дух. Нашата цел е не да затрудняваме Република Македония, а напротив - да й помагаме да стане по-бързо част от ЕС. Но всичко това зависи от самата нея! Защото единствено европейската интеграция може да допринесе за преодоляването на раните и несправедливостите, нанесени от две световни войни и два тоталитарни режима - нацисткия и комунистическия. Дали на Вардар ще разберат най-накрая, че България е най-добрият им съюзник и приятел, който винаги протяга ръка към Македония и е безсмислено да се конфронтират с нея?

http://frognews.bg/news_46747/A_Kovachev_Da_si_balgarin_v_Makedoniia_e_udar_v_sartseto_na_kontseptsiiata_za_makedonska_natsiia