Бугарски Културен Клуб

Ве молиме пријавете (login) или зачленете се (register).

Пријавете се со корисничко име, лозинка и должина на сесија
Напредно пребарување  

Новости:

Автор Тема: Гоце Делчев  (Прочитано 2774 пати)

disidente

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Отсутен Отсутен
  • Пораки: 5398
    • Погледај го Профилот
Гоце Делчев
« на: Јуни 14, 2009, 12:35:21 »

Сведоштво: Како е откопуван Делчев од гробот во Баница
Михаил Чаков, учесник во битката во с. Баница и човекот кој е најзаслужен за зачувувањето на коските на Делчев, оставил возбудливо сведоштво за начинот на кој тоа е сторено. Ова се неговите сеќавања:

‘На 22 април утрото, откако ги прегледал сите трупови, Тефиков наредил убиените да се погребаат според христијанските обичаи со свештеник, а труповите на Делчев и Гоштанов да се однесат во Серес. Кога телата се наближиле до градот, од Солун стигнала некаква телеграма да бидат вратени назад во Баница, каде биле погребани во посебен гроб. Тоа помогна да се знае гробот на Гоце. Инаку, ќе беше погребан со останатите во еден гроб, и ќе беше многу тешко да познаеме кои се коските на Гоце, а кои на другите четници...



На 23 април 1906 година, на Ѓурѓовден, стигнавме во Баница. Точно по три години од смртта на Гоце и по едно советување со Таската, решивме да го откопаме гробот на Гоце и на Гоштанов и да ги прибереме коските. Гробот беше на една ливада до самото село, на околу десетина минути, до кулата на патот Серес - Неврокоп, во која има околу 20-тина жандарми.

Поради тоа, решивме откопувањето на гробот да биде во текот на ноќта, кога можевме да преземеме и мерки на претпазливост. За среќа, стражарите не не видоа додека откопувавме, и покрај тоа што ноќта беше со јасна месечина. На наше големо чудење, кога го откопавме гробот и стигнавме до коските, градниот кош на Гоце беше се уште нераспаднат. Затоа, го зедовме черепот и останатите коски, а градниот кош го оставивме да се дораспадне. Гоштанов беше послаб и беше распаднат целосно. Неговите коски ги предадовме на чичко му, кого го бевме повикале од Крушово, специјално за таа цел.

Откако ги прибравме коските на Гоце, влеговме во селото во куќата на дедо Никола Мутафчиев, клисар на црквата. Зоврев вода во еден голем котел, и откако добро ги измивме коските, бидејќи не располагавме со други средства за дезинфекција, ги потопивме во еден сад со шпиритус. По три дена ги извадив коските од шпиритусот, внимателно ги ставив во една бовча и му ги предадов на дедо Никола.



Вечерта пред да го напуштиме селото, го повикав дедо Никола на страна и во четири очи му го кажав следното:

‘Дедо Никола, ќе направиш едно сандаче, ќе ги ставиш коските во него и кога ќе спие Господ, преку ноќта, ќе ги пренесеш и ќе ги оставиш кај олтарот во црквата. Змија ќе ти го изеде јазикот ако некој друг дознае дека тоа се коските на Гоце Делчев’.

Дедо Никола ја чуваше тајната до смртта. Во 1908 година една ноќ, тој самиот отишол и одново го откопал гробот, ги собрал и коските од градниот кош на Гоце, на истот начин ги измил, ги потопил во шпиритус и ги ставил во сандачето.

Кон крајот на 1915 година како подофицер се најдов во Ксанти... Во ноември-декември веќе можев да ги чујам топовските грмежи од Серскиот фронт. Ми пролета мислата дека англиско-француските војски можат толку да напредуваат и да ги принудат нашите да отстапат од тие места, а заедно со тоа, и коските на Гоце да ги изгубиме засекогаш. Тогаш смислив како да ги земам.

Дедо Никола Мутафчиев во 1913 година се преселил во селото Којункој, на половина час до Ксанти. Го повикав да дојде и му реков да оди и да ги прибере коските. Дедо Никола замина и го најде сандачето со коските така како што го оставил. Селото Баница беше палено три пати. И црквата била запалена, но за чудо, олтарчето, заедно со коските на Гоце останало...

Јас направив ново сандаче, ги ставив коските во него и до 1923 година ги чував дома крај иконата, а едно кандилце гореше деноноќно. Во 1919 годин по силата на нештата заминав од Ксанти. Пред да заминам, по балдза ми Василка Д. Бонева го испратив сандачето со коските во Пловдив’, раскажувал Чаков.

Така коските се нашле во Бугарија. Од Пловдив Чаков ги однел во Софија, каде во август 1923 година биле изложени во црквата Света Недел на поклонение. На 12 август 1923 година биле сместени на таванот на црквата заедно со коските на Раковски. Потоа Чаков одново ги зел коските и тие биле чувани во канцеларијата на друштвото Илинден во сандачето на кое веќе било испишано:
‘Се заколнуваат идните генерации светите мошти да бидат погребани во престолнината на независна Македонија.’

Сеќавање на Демерџиева за загинувањето на Гоце

Турската војска најпрво сакала да знае точно во која куќа е Делчев. За да ги заплаши селаните, бил убивиен Стојан Попов, раководител на ВМРО во Баница, по што војниците започнале да палат куќа по куќа во селото. Делчев, заедно со Михаил Чаков, Георги Радев, Димитар Гоштанов и другите ги напуштиле домовите на Георги Трендафилот и Запро Ципарев каде биел сместени негде околу десет часот препладне. Нивната намера била да  стигнат до горниот крајк на селото, до последната плевна на рамницата и оттука да се  повлечат кон патот за Фрашани. Групата што ја предводел Делчев излегла на Бакарово гумно и останувало само да се  мине една полјана. Сето тоа го гледала Катерина Демерџиева од Баница, која подоцна  го раскажала како сеќавање за крвавиот настан во нејзиното село. Таа била сведок и на  последните  минути од животот на  Гоце. Кога тој излегол на Бакарево гумно видел дека од другата страна се појавиле неколку турски војници, кои биле скриени зад нискиот камен ѕид на гумното. Според Демерџиева, Гоце прв стрелал кон војниците, но пред да залегне еден куршум му ги пронижал градите.


Сочувана
Тодор Александров е БОГ , а "Спомените" на Ванче Михайлов се БИБЛИЯТА на нашата РЕЛИГИЯ !

Competent

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Отсутен Отсутен
  • Пораки: 3619
    • Погледај го Профилот
Одг: Гоце Делчев
« Одговори #1 на: Мај 04, 2011, 11:32:42 »

Гоце Делчев - геният на ВМРО
http://viewpoint.actualno.com/news_344916.html


Цитат
Днес отбелязваме 108-та годишнина от гибелта на Гоце Делчев.

Революционерът Гоце Делчев е роден в Кукуш през 1872 година. Силвия Домозетска, говорител на Регионалния исторически музей в Благоевград, разказа пред Фокус, че в началото на май през 1903 година на път за среща с водителите на Серски революционен окръг четата му попада в обкръжение в село Баница, Серско.

„Потерята, командвана от майор Хюсеин Тефиков, който е съвипускник на Гоце Делчев, през нощта на 3 срещу 4 май блокира селото по сигнал, че там нощуват комити. Гоце Делчев решава да изведе четниците от селото, но опитът пропада. След еднодневно сражение с превъзхождащата ги потеря Гоце Делчев пада убит. Гибелта му се възприема от съвременниците и от историците като една от най-тежките загуби”, каза още Силвия Домозетска.

През януари 1903 година Гоце Делчев идва в Неврокопския край, където го посрещат дейците на местния революционен комитет в село Баничан. Това разказа пък краеведът Иван Марков. След това те се пренасят в Каракьой, където се провежда съвещание на дейците на Серския революционен окръг, посветено на взетото решение от централния комитет на ВМОРО в Солун за вдигане на въстание.

„Както местните дейци в Неврокопския край, така и от Серския регион като цяло, а и самият Гоце Делчев, имат много сериозни резерви за това решение за вдигане на въстание, защото виждат, че няма добра подготовка за такова голямо събитие”, допълва Иван Марков.

Тези въпроси са били разгледани в Каракьой, където са се събрали представители на всички краища на Серския революционен окръг. Там са присъствали Гоце Делчев, всички ръководители на революционни организации от региона, както и войводите на местните революционни чети. Стигнало се до едно общо решение - в Серския район да не се вдига въстание, а да се предприемат четнически действия, за да се предпази населението от масови погроми. Съвещанието е приключило с решение да се проведе конгрес на Серския революционен окръг.

Гоце Делчев е тръгнал за Солун, където е трябвало да се срещне с току що освободения от заточение Дамян Груев и заедно да обсъдят какво да се прави с това решение за въстание. „На връщане от Солун, Гоце Делчев спира за пренощуване в село Баница, което се оказва фатално негово решение”, казва още Иван Марков. Той допълни, че е записал през 1973 година спомените на последния очевидец на гибелта на Гоце Делчев – Иван Калин от село Баница, който е живеел в село Ляски.

Гоце и другите ръководители на чети са се настанили в една къща, а до тях в друга къща са били част от четите. През нощта селото е обградено от много голям турски аскер. Рано сутринта селяните, които се готвят да тръгнат по нивите, разбират, че селото е блокирано и никой не може да излезе. Дълго време битува версията, че при гибелта на Гоце Делчев има предателство, каза още краеведът Иван Марков. Той допълни, че се е ровил много време за информация по този въпрос, но не може да се докаже, че действително има предателство. „По-вероятна е версията, че Гоце просто е бил проследен и е бил обграден”, каза още Марков. Той допълни, че версията за предателството е много популярна, като в него е обвинен деец на ВМОРО от село Горно Броди.

Според краеведа Иван Марков, Гоце Делчев е идвал в Неврокоп най-малко три пъти. Първият път е било през 1896 г., когато той е бил учител в Банско. Второто му идване, което е най-продължително в Неврокопския край, е през 1899 г. Тогава от юни до края на октомври, Гоце Делчев заедно с четата си е бил на Али ботуш (планината Славянка). Главната му цел при тази негова обиколка е да вкара във ВМРО хайдушките чети и дружини, които действат неорганизирано в този район. „Той провежда една среща, която е много добре описана и не завършва с пълен успех, а една част от тези хайдути не се съгласяват да се подчинят на ВМРО”, каза още Иван Марков. Той допълни, че срещата е била много драматична и по време на нея във ВМРО са се включили и двамата околийски войводи на Неврокоп - Атанас Тешовски и Иван Апостолов.

Гоце Делчев, въпреки че оглавил Вътрешната македоноодринска организация само на 25 години, бил забележителен човек. Още приживе го сравнявали с Апостола - по чар, обаяние, дар слово и активност.

В едно свое писмо Делчев пише пророчески: "Отцепленията и разцепленията никак да не ни плашат. Действително жалко е, но що можем да правим, когато сме си българи и всички страдаме от една обща болест. Ако тази болест не съществуваше в нашите прадеди, от които е наследство и в нас, нямаше да попаднем под грозния скиптър на турските султани".

Сочувана
Every cat, dog and skunk born in Macedonia is Macedonian.
But the whole world knows that the Slavs in Macedonia are Bulgarians.
People that don’t know or do not want to know who they are will perish !